De laatste voorbereidingen

Morgen gaat het dan eindelijk echt gebeuren. Toch bijzonder hoe er tijdens een sabbatical toch nog zoveel redenen kunnen zijn om het oorspronkelijke vertrekdoel van half april meer dan een maand te vertragen :-)

De voorbereidende wandelingen gaan allemaal goed. Ik loop niet hele lange stukken, maar het tempo ligt volgens Diana een stuk hoger dan een tijd geleden. En het herstel gaat snel. Afwachten hoe dat straks gaat met dagelijks etappes van 20 km en meer!

De tips van de experts heb ik goed ter harte genomen. Oorspronkelijk had ik een route gepland via de wandelapp Komoot die mij in zo’n 36 etappes naar Zug zou brengen. Maar daar zat in het begin al een etappe in van 30 kilometer over de Veluwe. Niet doen, zo was het advies. Je haalt het misschien wel, maar de kans op blessures wordt heel groot. Het lichaam moet langzaam wennen aan de dagelijkse beweging. 

Komoot kan dan wel prachtige wandelroutes samenstellen, maar met overnachtingen houdt de app natuurlijk geen rekening. Op de Veluwe kan dat nergens, ja misschien op een camping als je zelf je tent en andere kampeerspullen meeneemt. En dat ga ik dus niet doen. Niet vanwege het gewicht, maar vooral ook omdat de ervaring leert dat ik niet kan slapen op zo’n matje in een tent. En mijn rug wil ik het al helemaal niet aandoen. 

Nieuwe route gepland dus, met kortere etappes en over bestaande wandelroutes zodat er meer gelegenheden zijn voor overnachtingen. Nu zijn het 62 etappes tot Einsiedeln in Zwitserland. En 117 tot Rome! Nogal een verschil en misschien kan dit wel wat ingekort worden. We zullen zien!

Voor wie geïnteresseerd is, hier vind je in grote lijnen de route die ik wil gaan lopen: Middenroute naar Rome

En dan de eerste teleurstelling: ik vertrek niet voor niets pas morgen. Want ook op deze route liggen de slaapplekken blijkbaar niet voor het oprapen. Al voor de eerste nacht ging het mis. Pas op zondag was er een plekje vrij in Zutphen voor deze eenzame wandelaar.

Nu had ik van alle voorgangers geleerd dat je zo’n drie overnachtingen vooruit plant. Je weet immers niet zeker hoe goed het gaat en wanneer je rust nodig hebt. En zeker nu, helemaal in het begin, nog niet!

Dus, nu de eerste slaapplek eindelijk gevonden was (toch nog ruim 24 kilometer van huis … #facepalm), maar meteen op zoek naar de volgenden. Dat valt tegen! Comfortabel zittend achter de eigen laptop in de eigen huiskamer heeft het mij heel wat uren gekost om overnachtingen te vinden rond de door mij gekozen etappes van het Pieterpad. De meeste adressen die online te vinden zijn, bestaan niet meer of zijn onvindbaar. De anderen zitten vol.

Tot zover het “gemak” van lopen over bestaande wandelroutes in plaats van zelf bedacht. Puntje bij paaltje moet ik nu al na drie etappes van het Pieterpad af om via een zelf bedachte route via Duitsland naar Venlo te lopen omdat er verder geen slaapplaatsen te vinden waren. Dan hadden de echte pelgrims het toch een stuk makkelijker met de honderden kloosters en herbergen op de wegen naar Rome.
 

Tot Venlo heb ik nu geboekt, vanaf daar zal toch echt onderweg met de iPhone moeten. Heel benieuwd hoe dat gaat!

De laatste stap volgt vanavond: de rugzak inpakken. Een spannend moment! Wat kan er mee, wat niet. Wat past er in, wat niet. En kan ik het nog dragen?