Watermelon Sugar

Het thema van vandaag was fruit. Nee geen watermeloenen gezien, maar dat is nou eenmaal de enige fruit-song in mijn playlist.

Het zou vandaag niet zo warm worden met veel regen in de ochtend. Dus geen reden om extra vroeg te vertrekken. Een klein beetje uitslapen misschien? Daar dacht de vrachtwagen die recht onder mijn raam om zes uur kwam lossen heel anders over. En anders de aannemers wel die om half zeven verder gingen met hun bouwwerkzaamheden iets verderop. Dus toch maar een vroeg ontbijt. Iets te vroeg, zo bleek, want de koelkast van het doe-het-zelf ontbijt zat nog op slot. Rond half acht kwam een verontwaardigde Oost-Europese dame de spulletjes klaarzetten. Ik had ondertussen bij de bakker naast de deur al een mueslibroodje en lunchbroodjes gehaald. Een slaapplek aan de hoofdstraat heeft ook voordelen.

Het regende nog pijpenstelen maar vol goede moed ben ik zonder jas vertrokken. Die had ik enkele meters later toch aan. Ik werd doornat. 

Het duurt even voor je zo’n wat grotere stad uit bent. Raar idee hoe ik daar rondloop tussen al het drukke verkeer van scholieren en mensen op weg naar hun werkplek. Men begint blijkbaar vroeg, want om zeven uur waren de bussen en straten al vol.

Het wordt droog en warmer dus de jas kan weer uit. Vervolgens bleek dat ik door de plaatselijke fruitschaal heen loop. Het begon al met bramen en druiven langs de straat, maar al snel liep ik tussen de bomen van een fruitteler. Hier komen de foto’s voor als je na al mijn avonturen bent vergeten hoe fruit er ook alweer uitziet. Ze hebben het dus wel, ze zijn gewoon nog niet klaar!

Niet alles is even goed herkenbaar. 

Wat wordt hier gemaakt? Onder de goede inzendingen, die dit niet hebben hoeven opzoeken, verloot ik een eervolle vermelding. 

De vlag wappert in de toren. Dus de kasteel- heer of vrouwe is thuis. Zou je denken. Maar het  is nu, oh heiligschennis, een jeugdherberg. Weken geleden al geprobeerd om hier een slaapplaats te reserveren maar net als alle andere jeugdherbergen die ik heb geprobeerd hartstikke vol. 

Net als gisteren weer een flink stuk op een hoogwaterdijk gelopen. Onder de huidige omstandigheden overigens een stuk beter te verdragen dan gisteren. Moeilijke voor te stellen dat dat kabbelende beekje links zo breed kan worden dat bet door de dammen aan beide kanten in het gareel gehouden moet worden. 

Vertrouwd terrein. Ik ga het bos in en mag meteen klimmen. Naar uiteindelijk 600 meter.

Voor mijn bestemming van vandaag, het dorp hier in de diepte, mag ik ook weer stevig afdalen. Het ging zeker niet vanzelf vandaag, maar met het koelere weer zijn 24 kilometers inclusief klimmen en dalen goed te doen.

Ondanks de lange broek ontdek ik voor het douchen toch weer een teek op m’n been. Deze was nog een beetje aan het rondkijken, dus hij is zonder schade (hoop ik) door de beveiliging verwijderd. 

Morgen wordt het wel weer warm, dus ik ga mijn route iets versimpelen. Wel wat meer langs de weg daardoor, maar ook een iets grotere kans om onderweg iets tegen te komen waar ik wat te drinken of te eten kan krijgen.